Chcesz lepiej rozumieć innych? – o typach osobowości w pracy i nie tylko

Hipokrates jako pierwszy twierdził, że można sklasyfikować kogoś do danej grupy ludzi i na tej podstawie przewidzieć reakcje takiej osoby na różne sytuacje życiowe. Wskazał on cztery rodzaje typów osobowości:

  • Sangiwnicy – osoby, które zachowywały się głośno, spóźniały się, były optymistami i lubiły się bawić,
  • Melancholicy – osoby, które miały potrzebę ładu wewnętrznego i zewnętrznego, w większym stopniu ulegające nastrojom niż pozostali,
  • Cholerycy – osoby, które chciały przewodzić innym i ich sobie podporządkować,
  • Flegmatycy – osoby, które wolały być stojącymi z boku obserwatorami, podejmującymi działanie wtedy, gdy ktoś inny za nich zadecydował, co trzeba zrobić,

Również dzisiaj można przypisać osoby do poszczególnych grup. Zdarza się, że ktoś przejawia mieszankę różnych typów osobowości. Najczęściej bywa tak, że jeden typ jest przewodni, natomiast można odnaleźć pojedyncze cechy charakterystyczne dla pozostałych.

Osoby takie przejawiają charakterystyczne zachowania, ubierają się w specyficzny dla danej grupy sposób, mają różne podejście do ludzi, obowiązków i innych części składowych wpływających na styl życia. Informacje takie mogą okazać się cenne w przypadku, kiedy pracujemy w zespole, jesteśmy kierownikiem takiego zespołu czy po prostu współpracujemy z klientami. Możemy przewidzieć, w jaki sposób zachowa się dana osoba, jakie ma podejście do pracy, co ją motywuje. Ale przede wszystkim możemy zrozumieć różnice w podejściu poszczególnych osób do określonych spraw. Znajomość typów osobowości pozwoli zdecydowanie uniknąć wielu nieporozumień, chociażby tych wynikających z różnego odbioru określonej sytuacji i to nie tylko w życiu zawodowym, ale również prywatnym.

Aby zidentyfikować typ osobowości u danej osoby potrzebne są narzędzia psychologiczne, głównie zestaw testów w formie pytań zamkniętych). Takie profesjonalne testy nie są ogólnodostępne, jakąś ich namiastkę z pewnością można znaleźć w sieci. Ale oczywiście nie chodzi o to, by biegać z papierowym formularzem i dawać go do wypełnienia każdemu, z kim wchodzimy w relacje. Istnieje szereg cech charakterystycznych, które dobremu obserwatorowi  już na „pierwszy rzut oka” pozwolą rozpoznać dany typ osobowości. Po krótce zostaną one tutaj omówione.

Należy również zaznaczyć, że nie ma lepszego, ani gorszego typu osobowości. Nie chodzi o to, żeby oceniać sposoby postępowania innych, ale żeby zrozumieć ich zachowanie, ulepszyć znacząco komunikację. Takie informacje będą dla nas cenne nie tylko w życiu zawodowym, ale również prywatnym.

Poszczególne typy osobowości zostaną omówione w kolejnych postach. Dzisiaj zaczynamy od towarzyskiego sangwinika.

Towarzyski sangwinik

Jest ubrany zazwyczaj w jaskrawe kolory lub odważne dodatki. Towarzyski sangwinik – kobieta ubiera zazwyczaj supermodne ubrania, a na odrobinę indywidualności w stroju służbowym wpływają np. duże kolczyki. Mężczyzna natomiast założy jaskrawe, a nawet kwieciste krawaty i koszule w odważne wzory, zwłaszcza wśród towarzystwa ubranego w szare garnitury. Sangwinik nigdy nie będzie chciał wejść niezauważony.

file000412830095

Osoby te zostały obdarzone przez naturę donośnym głosem. Tam, gdzie czują się swobodnie, wchodzą do pokoju z głośnym i radosnym przywitaniem np. „Dzień dobry! Jaki dzisiaj piękny dzień!”. Mówią oni zazwyczaj dużo i szybko, zwykle to, co ślina im na język przyniesie, a ich wypowiedzi są pełne entuzjazmu. Może obawiają się, że jeśli przestaną na moment mówić, ktoś inny włączy się do rozmowy, a oni utracą inicjatywę, lub że słuchający będzie musiał wyjść i nie zdążą skończyć swojej długiej, zabawnej opowieści. Z obawy przed utratą słuchacza często przytrzymują go rękami i utrzymują z nim kontakt wzrokowy. Nawet, gdy rozmawiają przez telefon lub mówią do siebie to szeroko wymachują rękami. Swoim zachowaniem nie chcą wyrządzić nikomu krzywdy, nie ma też w tym ich winy, więc najlepiej przyjąć to ze spokojem.

Miejsce pracy sangwiników odzwierciedla ich swobodny styl życia. Biurka pokryte są zazwyczaj stertą papierów i dokumentów. Wśród nich znajduje się wiele interesujących przedmiotów osobistych. Między innymi stare karty urodzinowe, mały pluszowy miś lub inna zabawka, którą kiedyś towarzyski sangwinik otrzymał w prezencie, kilka rodzinnych fotografii (łącznie z fotografią psa), kwiaty lub zeschnięte roślinki. Można tam również znaleźć okruchy chleba lub inne resztki jedzenia. Czasami na papierach widnieją plamy po rozlanej kawie, a z ram obrazków wystają wizytówki – pamiątki ubiegłorocznych konferencji.

Szuflady towarzyskich sangwiników są im do niczego nieprzydatne. Kładą oni na biurku wszystko, co jest im potrzebne, natomiast o zawartości szuflad zapominają. Szuflady często są zaśmiecone, nie ma w nich żadnego porządku. Ponieważ towarzyskich sangwiników stymulują bodźce wizualne, zazwyczaj zapominają oni o sprawach „do załatwienia”, wkładanych do odpowiednich przegród w skrzynkach lub zapisywanych w harmonogramie zajęć. To, co zapisali, często nie jest załatwione i zostaje na wieki pogrzebane w papierach. Aby nie zapomnieć o ważnych spotkaniach, towarzyski sangwinik – zamiast zapisywać w terminarzu – pisze daty na dużych kartkach, tak, aby je widzieć każdego dnia.

Sangwinicy są zwykle egocentrykami. Nie dostrzegają swoich wad. Nie są dobrymi doradcami, gdyż wolą mówić niż słuchać. Są niestałymi i zapominalskimi przyjaciółmi, przerywają rozmówcy i odpowiadają za innych. Często mają zbyt wysokie mniemanie o sobie, przez co są odbierani, jako osoby aroganckie.

Sangwinicy są stworzenie do pracy z kontaktem z ludźmi, wymagającej elastyczności, nietrzymającej się ścisłych reguł. Są urodzonymi sprzedawcami – ten zawód daje im możliwość wykazania się.

Ten swobodny styl pracy może rozpraszać osoby o innym typie osobowości, ale pobudza twórcze zdolności towarzyskich sangwiników i zwiększa skuteczność ich działania.

Kolejne typy osobowości zostaną omówione w kolejnych postach. Tym razem będzie to choleryk.

Wpis opublikowany w Dynamika Rozwoju BLOG i otagowany , przez .
LukaszK

O LukaszK

Absolwent psychologii na Uniwersytecie Wrocławskim oraz kierunku Elektronika i Telekomunikacja na Politechnice Wrocławskiej. Połączenie tych dwóch dość skrajnych dziedzin, pozwala mu na szersze spojrzenie na poszczególną tematykę. Od kilku lat jest pracownikiem dużych korporacji, nabyta praktyczna wiedza na temat organizacji pozwala mu w większym stopniu dostrzegać i rozumieć zasady ich funkcjonowania. Wiedza teoretyczna z dziedziny psychologii zdobyta na Uniwersytecie oraz wiele lat przepracowanych w korporacjach, podczas których miał styczność z ludźmi o różnych typach osobowości, dała mu możliwość do lepszego rozumienia relacji zachodzących na linii pracownik-pracownik oraz pracownik-przełożony. Prywatnie interesują go sztuki walki i gry karciane.

Dodaj komentarz